Ամերիկյան The National Interest հրատարակությունը վերլուծում է ԱՄՆ-ի նոր ռազմավարական նախաձեռնության՝ «Վաշինգտոնյան համաձայնագրի» (անվանափոխված «Միջազգային խաղաղության և բարգավաճման Թրամփի ուղի»՝ TRIPP) հնարավոր հետևանքները տարածաշրջանում։ Հեղինակները կարծում են, որ ԱՄՆ-ի ռազմական և տնտեսական շահերը պահանջում են Ադրբեջանին դարձնել այս նախագծի հանրահավաք կետը։
Հրատարակության համաձայն՝ նախագծի հաջող իրականացման առաջին և ամենակարևոր փորձությունը կլինի «Միջազգային խաղաղության ուղու» կառուցման արագությունը Հայաստանի Սյունիքի մարզով։ Այս ուղին նախատեսվում է որպես Կենտրոնական Ասիա կապող կենտրոնական միջանցք։
Հեղինակները նշում են, որ տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի ավանդական հավատարիմ գործընկեր՝ Վրաստանը, վերջին տարիներին ավելի մտերմացել է Ռուսաստանի հետ, ինչը դարձնում է վրացական տարածքով անցնող միջանցքը ավելի խոցելի ռուսական ազդեցության համար։ Ի տարբերություն դրա, Հայաստանը՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի օրոք, իրական քայլեր է ձեռնարկել Ռուսաստանից հեռանալու համար՝ կասեցնելով Հայաստան-Ռուսաստան ռազմական համագործակցությունը, ամրապնդելով կապերը ԱՄՆ-ի և Եվրամիության հետ և դուրս բերելով ռուսական սահմանապահներին «Զվարթնոց» օդանավակայանից։
Հեղինակները վերլուծում են նաև Իրանի դիրքորոշումը։ Իրանի Գերագույն առաջնորդի ավագ խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթին նախագիծն անվանել է ազգային անվտանգության սպառնալիք։ Թեհրանի մտահոգությունները հիմնավորված են, քանի որ ԱՄՆ-ի կողմից աջակցվող միջանցքը կտեղադրի Իրանի և Հայաստանի սահմանը Արևմուտքի վերահսկողության տակ։
Հրատարակությունը կարծում է, որ ԱՄՆ-ի համար ռազմավարական նշանակություն ունի Կենտրոնական Ասիա տանող ցանկացած կայուն առևտրային ուղու ապահովումը, որը շրջանցում է Ռուսաստանը, Չինաստանը և Իրանը։ Այսպիսով, Ադրբեջանը դառնում է կենտրոնական հասանելիության կետ Կենտրոնական Ասիայի հանքային հարստությունների և պաշտպանիչ միջոցների համար, որոնք կարող են օգնել ԱՄՆ-ին դիվերսիֆիկացնել Չինաստանից հազվագյուտ մետաղների մատակարարումը։
Հեղինակների կարծիքով՝ ԱՄՆ-ի պետք է անցնի ավելի բաց ռազմավարական երկխոսության՝ նման Աբրահամի համաձայնագրերից հետո ստեղծված աշխատանքային խմբերին, որոնք Կասպից ծովի ափը դիտարկում են որպես Պարսից ծոցում և Կարմիր ծովում Իրանին հակազդելու ավելի լայն ծրագրի մաս։ Այս տեսանկյունից Ադրբեջանը պետք է դիտարկվի ոչ թե որպես ծայրամասային գործընկեր, այլ որպես ԱՄՆ-ի ռազմավարության կենտրոնական հանրահավաք կետ։